Metody rozpoznawania fobii społecznej

Do jakiego specjalisty należy udać się w celu rozpoznania fobii społecznej?

W celu rozpoznania schorzenia fobii społecznej należy udać się do psychologa, psychiatry bądź internisty. Istnieje wiele chorób oraz schorzeń psychicznych dających podobne, a niekiedy nawet takie same objawy. Różnica pomiędzy chorobami bywa niewielka. Postawienie prawidłowej diagnozy jest podstawą wdrążenia do życia pacjenta odpowiedniej dla niego formy leczenia. Podejrzewając u siebie fobię społeczna warto zdecydować się na bezpośrednie umówienie konsultacji z psychologiem bądź psychiatrą. W sytuacji gdy pacjent zdecyduje się na wizytę u lekarza pierwszego kontaktu (internisty) ten może skierować go dodatkowo na dalsze konsultacje właśnie do lekarza specjalizującego się w psychiatrii bądź psychologii. Taka sytuacja z punktu widzenia osoby borykającej się z fobią społeczną jest uciążliwa gdyż oznacza, że nastąpi konieczność dwukrotnego stawienia czoła zwierzenia się przed nieznajomymi, a to właśnie publiczne wystąpienia często stanowią podstawę problemu i wizyty u lekarza. Natomiast nieleczona bądź źle zdiagnozowana fobia społeczna jest schorzeniem chronicznym, które może trwać nawet przez całe życie osoby na nie chorującej.

Na jakiej podstawie specjalista diagnozuje schorzenie?

Specjalista diagnozuje schorzenie posługując się szeregiem odpowiednich kryteriów diagnostycznych. W pierwszej kolejności lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad z pacjentem oraz dokonuje wstępnego opisu objawów. Dzięki temu powstaje początkowy obraz kliniczny danego pacjenta. Wywiad pozwala również określić istnienie innych chorób, z którymi boryka się dany pacjent. Natomiast jeśli informacje zebrane podczas wywiadu wskazują, że pacjent cierpi na fobię społeczną specjalista podejmuje dalsze kroki diagnostyczne. Do klasyfikacji zaburzeń psychicznych służy m. in. klasyfikacja DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) stworzona przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne. Wedle jej postanowień określa się pięć wymiarów klasyfikacyjnych mających za zadanie pomoc w diagnozowaniu oraz przewidywaniu przebiegu choroby.

Pięć wymiarów klasyfikacji DSM-IV:

Oś I: zaburzenia kliniczne,
Oś II: zaburz

Zostało jeszcze 86% zawartości tego
artykułu...

pozostała część i inne ciekawe materiały dostępne są dla
posiadaczy Abonamentu Premium.

Abonament kwartalny

dostęp do wszystkich tekstów na stronie

13,99 zł / mc

promocja
Subskrybuj

Abonament miesięczny

dostęp do wszystkich tekstów na stronie

19,99 zł / mc

promocja
Subskrybuj

Kup subskrypcję, aby mieć dostęp do wszystkich materiałów na mojefobie.pl

Dlaczego warto?

  • Pełen dostęp do wszystkich poradników
  • Pełen dostęp do nowych artykułów
  • Pełen dostęp online do wszystkich treści
  • Pełen dostęp do autorskich poradników
  • Pełen dostęp do archiwalnych i aktualnych materiałów